Mijn leven voor de scheiding

Mijn ouders waren al zo’n elf jaar bij elkaar waarvan bijna zeven jaar getrouwd toen ik geboren werd. De herinneringen aan mijn jeugd zitten vol vakanties in Amerika, Frankrijk en Turkije, spelend met mijn grote zus op het strand. Vol met het kijken van Disney-films, spelen op straat met kinderen uit de buurt tot de straatlantaarns aangaan en eten met z’n vieren aan de keukentafel. Mijn vader, streng als het moest, s ’avonds samen chillen op de bank. Mijn moeder, altijd lief, maar liet mij wel altijd mijn kamer opruimen. Ik mocht veel dingen niet (naveltruitjes en Buffalo schoenen, man die waren hip toen), maar kreeg toch veel vrijheid.

Maar wat ik mij vooral herinner is dat er geen ruzies zijn, geen vervelende situaties thuis, niks van dat alles. Een fijn gezinnetje, papa, mama, grote zus en ik. Dit hebben ze lang volgehouden, totdat ik bijna negentien was. Mijn zus woonde al op zichzelf, mijn moeder ging het huis uit en ik heb dat toen ook maar gedaan. Niet makkelijk, maar reuze spannend en erg fijn. Mijn eigen plekje. Door mijn fijne jeugd had ik deze situatie niet zien aankomen! Het was een shock, maar ik ben zeker ook dankbaar dat ik de negativiteit niet heb meegekregen tijdens mijn jonge jaren. En achteraf gezien toch ook dankbaar voor het verbieden van de naveltruitjes en Buffalo schoenen!

Nadine (26)