Ouders op social media

Ik lees vaak de reacties op mijn blogs, maar ook op andere posts van Villa Pinedo. En wat mij opvalt is dat het merendeel vindt dat de strijd tussen ouders moet stoppen en dat het kind zo min mogelijk last moet hebben van de scheiding. Zwartmaken, beledigen, berichten via het kind aan de andere ouder doorgeven; het hoort niet en is schadelijk. Daar zijn we het dus over eens, maar wat ik vervolgens merk, is dat juist dit vaak in diezelfde reacties toch weer gebeurt. Dan staat er bijvoorbeeld: ‘Maar dan moeten beide ouders hier wel voor openstaan. Ik had het graag gewild voor mijn kind.’ Het lijkt misschien een onschuldige opmerking, maar voor mij als kind is dat niet zo. Ik lees hierin: ‘Ik doe zo hard mij best... maar ja, ik word tegengestribbeld door jouw andere ouder’. Wat nou als jouw kind jouw reactie over de andere ouder leest op Facebook of een andere social media site? Wat zou dat dan met hem of haar doen?

Ik snap oprecht de onmacht, het eeuwige geduld die deze situatie van ouders vraagt. En zeker ook de boosheid, de vermoeidheid, het opbrengen van begrip voor elkaars situaties. Want dat laatste is ook nog wat... soms snap je de ander gewoon niet. ‘Waarom doet hij nou niks?!’ Zo zou je het zelf in ieder geval nooit doen?! En toch... de andere ouder zal er vast zijn redenen voor hebben. Het is geen makkelijke situatie. En af en toe is het ook fijn om je hart te luchten, om te spuien of om je gevoel met iemand te delen. En ik geloof ook dat dat belangrijk is, want voor jou als ouder is het ook een lastige en heftige situatie.

Maar vergeet niet dat het kind hier nooit last van zou moeten hebben (hoe lastig soms ook): een kind hoeft niet te kiezen tussen beide ouders, of het gevoel te hebben dat de andere ouder niets doet voor het kind, niet snapt hoe opvoeden werkt, dom is of nog erger: niet van het kind houdt. Een kind bestaat uit beide ouders, dus als een ouder wordt afgevallen, wordt het kind dus ook voor een gedeelte afgevallen...

Wat ik gelukkig ook vaak zie is dat er tips worden uitgewisseld. Daar word ik oprecht blij van. Ik hoop ook dat het helpend is voor wie dan ook, zodat in ieder geval een (klein mini) stapje is gezet naar verbetering. En ik zie ook ouders die zich heel bewust zijn van wat zij op social media plaatsen: ieder klein dingetje, onderliggende boodschap kan pijnlijk zijn en deze worden vermeden. Dank daarvoor!

Ik denk dat je als ouder oprecht trots mag zijn, als het jou lukt om het negatieve over de andere ouder los te laten en te hem of haar te accepteren in het ouderschap. Het klinkt zo simpel, maar het heeft zo een grote waarde!

Ik hoop met deze blog een klein beetje bewustzijn te hebben gecreëerd wat betreft het gebruik van social media; kleine zinnetjes of woorden kunnen al een grote impact hebben. En dit geldt niet alleen voor social media, uiteraard ;).

Yvon (24)