Wil ik ooit wel trouwen?

Net als andere jongeren denk ik veel na over mijn eigen liefdesleven. Wie is die knappe jongen van school, werk, sport? Hoe kan ik met hem gaan praten? Zal hij mij ook wel leuk vinden? Maar naast deze vragen spoken er de laatste tijd ook andere vragen door mijn hoofd. Ga ik later ook scheiden? Ga ik het dan beter doen dan mijn ouders deden? Wanneer ben ik echt verliefd? Kan ik een scheiding voorkomen? Wil ik wel trouwen?

Ik ben tegenwoordig bang een relatie aan te gaan. Bang om het weer uit te moeten maken. Bang om een toekomst met iemand te willen zien. Ik vind het lastig om te geloven dat er één speciaal iemand is voor mij. Iemand waar ik mijn leven mee kan delen, niemand is goed genoeg. Dat er iemand is die zijn leven met mij wil delen. Want dat was wat mijn ouders ooit dachten samen te kunnen doen en dat werkte blijkbaar niet goed.

Nu bijna drie jaar vrijgezel en het wordt steeds een beetje moeilijker. Als ik nu iemand ontmoet ben ik erg kritisch en vind ik het soms moeilijk om te genieten van het verliefd zijn. Hoe weet ik nu of diegene de ware is voor mij? Ga ik dat ooit weten?

Maar al deze vragen en angsten houden mij niet tegen. Ik vertel mezelf keer op keer dat ik ook liefde verdien en dat ik mag genieten van het verliefd zijn. Ook ik zal gelukkig worden met iemand. En als ik ooit ga scheiden zal ik mijn best doen, zodat mijn kinderen er zo min mogelijk last van hoeven te ervaren. Ik zal alleen wel drie keer zo goed nadenken voordat ik ‘ja ik wil’ zeg.

Malou (23)